Romantic สุดๆ น่าไม่ให้แต่ใจรักน๊ะ ขอบอก

ก็ดูได้หมด
Get a Hi5 Clock

เข็มทิศชีวิต

จำเอาวั้ย

1.อย่าไปให้ความสำคัญกับใครบางคน เมื่อคุณเป็นแค่ทางเลือกของเขา.
สัมพันธภาพจะดีที่สุดเมื่อทั้งสองฝ่ายให้ความสำคัญกันอย่างสมดุล

2.ไม่ต้องสาธยายเกี่ยวกับตัวคุณให้ใครฟังหรอก
เพราะคนที่ชอบคุณ ยังไงเขาก็ชอบ และไม่ต้องการฟังมัน
แต่คนที่เกลียดคุณ ยังไงเขาก็ไม่เชื่อคุณหรอก

3.เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณยุ่ง คุณก็จะไม่ว่างเลย
เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณไม่มีเวลา คุณก็จะไม่มีเวลาเลย
เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณจะทำในวันพรุ่งนี้ วันพรุ่งนี้จะไม่มีวันมาถึงเลย

4.เมื่อเราตื่นขึ้นมาในยามเช้า เรามีทางเลือกง่ายๆ 2 อย่าง
กลับไปนอนและฝันหวานต่อ หรือ ลุกขึ้นมาแล้วทำความฝันให้เป็นจริง
มันก็แล้วแต่คุณจะเลือกแล้วล่ะ

5.เรามักทำให้คนที่ใส่ใจเราต้องร้องไห้
เรามักร้องไห้ให้กับคนที่ไม่เคยใส่ใจเรา
และเรามักใส่ใจกับคนที่ไม่มีวันร้องไห้ให้เรา
นี่คือความจริงของชีวิต เป็นเรื่องแปลกแต่จริง
ถ้าเห็นคุณเห็นด้วย มันก็ยังไม่สายเกินแก้

6.เวลาก็เหมือนสายน้ำ
คุณไม่มีทางสัมผัสน้ำเดียวกันได้สองครั้งหรอก
เพราะมันได้ไหลผ่านไปแล้ว
มีความสุขกับทุกช่วงชีวิตของเราดีกว่า...


คำบันดาลใจ - สำหรับคนรักงาน
แง่คิดดีๆ กับการทำงาน
คนเราถ้าไม่ดีจริง ใครจะช่วยอุ้มชูให้สูงขึ้นไปอย่างไร....

ก็ไม่อาจจะทรงตัวอยู่ได้ตลอดรอดฝั่ง...ในทางกลับกัน

ถ้าเราดีจริง ใครจะกดอย่างไร..... ก็เป็นไปได้ชั่วขณะ หากดได้ตลอดไม่

....................................................................................

สิ่งที่เป็นความรู้ของคนนั้น ไม่จำเป็นจะต้องเป็นความจริง

มีความจริงอีกมากมายที่คนยังไม่รู้

และมีความรู้อีกมากมายที่ไม่ใช่ความจริง บางคนพูดคล่อง แสดงเหตุผลได้เก่ง ดูทีเหมือนคนรู้มาก

แต่สิ่งที่แสดงออกนั้นไม่ใช่ความจริง บางคนพูดสั้น พูดน้อย

แต่ทุกถ้อยกระทงความเป็นความจริงที่น่าคบคิดและเป็นประโยชน์ประเทืองปัญญา

......................................................................................

คนที่ทำงาน....โดยยึดกฏเกณฑ์เป็นแนวบรรทัดเส้นตรง มักจะพบกับความผิดหวังเป็นอารมณ์รายวัน

คนที่มุ่งไปสู่ผลของงานเป็นสำคัญในภาวะที่...ต้องการความเร่งด่วนของงานโดยไม่ยอมให้ระเบียบกฏเกณฑ์หรือตำแหน่งหน้าที่มาเป็นเครื่องจำกัดการทำงานของตน ย่อมสามารถบรรลุผลงานได้มากกว่า....นี่คือความจริงอย่างหนึ่งในการทำงาน

....................................................................................

คนที่รักงานจะไม่พูดถึงอุปสรรค คนที่เห็นว่ามีแต่อุปสรรคในงาน...คนนั้นไม่รักงาน

คนที่ทำงานแล้วหายใจเป็นเงิน แต่เพียงอย่างเดียว

ไม่ใช่คนที่มีความสุขนักหรอก

เพราะนั่นจะสร้างสภาพบังคับให้เขา...ต้องมุ่งกอบโกยเป็นสำคัญและสะท้อนความเห็นแก่ตัวให้ปรากฏได้เสมอๆ

คนที่ทำงานได้เงินไม่มาก...แล้วมีความสุขดื่มด่ำไปกับผลงานของตนเองด้วย...ย่อมมีชีวิตชีวามีเป้าหมายที่สูงส่ง และอยู่ในสังคมอย่างมีคุณค่า

.................................................................................

คนที่ไม่รู้....

แล้วยังไม่รู้ว่าตัวเองไม่รู้....จงหลีกห่างๆ

คนที่ไม่รู้...

แต่เขารู้ว่าตัวเขาเองไม่รู้...จงแนะนำเขา

คนที่รู้....

แต่เขาไม่รู้ว่าตัวเองรู้...จงบอกเขา

คนที่รู้.....

แล้วเขาก็รู้ว่าตัวเองรู้....จงศึกษาจากเขา

................................................................................................

คนบางคนติดคำว่า “ไม่ใช่หน้าที่”

เมื่อคิดเช่นนี้ ก็เท่ากับเอามือซุกหีบ ไม่ยอมออกแรงช่วยเหลือใคร

ไม่ยอมทำงานเกินกว่าหน้าที่ของตนเองที่ได้รับ

หารู้ไม่ว่า....สิ่งที่ทำเกินหน้าที่นั้น ก่อให้เกิดผลทางจิตใจ...ต่อคนอื่นอย่างยิ่งใหญ่ที่ประเมินค่าไม่ได้

..............................................................................................

คนใจแคบหรือคนใจกว้าง ดูดืที่....เมื่อต้องเผชิญกับงานเล็กๆ

จิตใจที่กว้างใหญ่ พิมพ์งานเองได้

จิตใจที่กว้างใหญ่ ห่อของขวัญเองได้

จิตใจที่กว้างใหญ่ กวาดพื้นเองได้

จิตใจที่กว้างใหญ่ ล้างชามเองได้

ดังนั้น...ในโลกนี้จึงไม่มีงานใดเลยที่ไม่สมศักดิ์ศรี

............................................................................................

ทุกกิจกรรม...ทุกความเคลื่อนไหว...ทุกเวลา นาทีไม่ว่าจะทำอะไรเราอยู่ในสายตาผู้อื่น

และถูกประเมินคุณค่าอยู่ตลอดเวลา...การคิด..การพูดและทำของเราจะถูกหล่อหลอมกลายเป็นบุคลิกภาพ...ที่คนอื่นวาดให้เรา...........นี่คือ..............ทุนที่แจริงของเรา

...........................................................................................

เรื่องของคน 4 ฝ่าย

ทุกคน ใครบางคน คนหนึ่งคนใด และไม่มีใคร

มีงานสำคัญชิ้นหนึ่งที่ต้องทำ และทุกคนได้รับมอบหมายได้ทำงานนั้น

ทุกคนต่างแน่ใจว่าคนหนึ่งคนใดจะทำงานดังกล่าวหรือคนหนึ่งคนใดคงจะทำงานนั้น

แต่ความจริงไม่มีใครทำ

ใครบางคนรู้สึกโกรธ เพราะงานนั้นเป็นความรับผิดชอบของทุกคน

ทุกคนต่างคิดว่าคนหนึ่งคนใดจะทำงานนั้น

แตไม่มีใครตระหนักว่าทุกคนจะไม่ทำงานดังกล่าว

ในที่สุด...เหตุการจบลงตรงที่ว่า......ทุกคนต่างตำหนิใครบางคน

ขณะที่ความเป็นจริงแล้ว.....ไม่มีใครบอกใครให้ทำงานนั้น